joatualeg"หลง"เป็นลูกกระหริ่นตัวเล็กที่พลักพรากจากแม่ เราไม่รู้ว่ามันพลัดหลงจากแม่ได้อย่างไร  แต่มันได้มาอยู่ในบริเวณบ้านผู้เขียนและมีตุ๊กแกตัวใหญ่กำลังอยู่ใกล้ๆ และไม่แน่ใจว่าตุ๊กแกนั้นกำลังจะกินหรือทำร้ายเจ้าตัวเล็กหรือไม่ ผู้เขียนและลูกสาวได้ช่วยเหลืออนุบาลไว้ตั้งแต่วันที่ ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๖ โดยจับมันมาใส่กรงและให้มันซุกอยู่ในผ้าขนหนูเพื่อสร้างความอบอุ่น พวกเราไม่รู้จะช่วยเหลือมันอย่างไร เบื้องต้นเราใส่ถุงมือเพื่อไม่ให้กลิ่นของเราไปสัมผัสกับตัวมัน โดยเราหวังว่าวันรุ่งขึ้นแม่มันจะมา แต่ก็ไม่มีวี่แววของแม่มัน เราจึงต้องพยายามหาวิธีช่วยมัน สิ่งแรกที่เราต้องทำก็คือให้อาหารมัน แต่มันก็ทำได้ไม่ง่ายเลยเพราะมันตัวเล็กมาก แต่ก็โชคดีที่ตอนที่เจอมันวันแรกมันไม่กินนมที่เราให้ หากมันกินเข้าไปมัน

อาจจะตายเพราะนมที่ให้มันนั้นเป็นนมวัว ซึ่งเรามาพบข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตภายหลังว่าหากมันกินนมวัวเข้าไปมันอาจจะท้องอืดจนตายได้ มันต้องนอนอดอาหารนานสองวันกว่าเราจะหาวิธีให้อาหารมันได้ เราใช้สำลีชุบนมถั่วเหลืองแล้วให้มันดูด ซึ่งมันก็สามารถเรียนรู้การดูดได้ มันกินนมถั่วเหลืองด้วยการดูดจากสำลีอยู่สองวัน มันก็สามารถกินละมุดสุกได้ แต่ต้องเอาเปลือกละมุดส่วนที่แข็งออกไปก่อน เราพอใจที่เห็นมันเรียนรู้ได้เร็ว และมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง เรากำลังฝึกหัดให้มันไต่ต้นไม้ และกินอาหารจากธรรมชาติโดยที่เราไม่ต้องป้อน และและกำลังวางแผนให้มันทดลองสร้างรังของมันเอง เพราะมันไม่ได้เติบโตมากับแม่ในรัง พวกเราเกรงว่าเมื่อเราออกไปมันจะไม่มีที่อยู่ และขณะนี้อากาศบ้านเราก็หนาวมาก เราจะอนุบาลมันให้พ้นช่วงอากาศหนาวไปก่อนพร้อมกับฝึกหัดให้มันสร้างรังไปด้วย แต่ก็ไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือไม่ เราพยายามช่วยเหลือฝึกหัดมันอย่างมากเพื่อให้มันสามารถมีชีวิตอยู่รอดได้เมื่อเราปล่อยมันคืือสู่ธรรมชาติ  มีหลายคนอากได้มันไปเลี้ยงแต่พวกเราไม่ให้เพราะพวกเราต้องการให้มันเติบโตอยู่ตามธรรมชาติ อยากรู้เรื่องของเจ้าหลงโดยละเอียดอ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่